Dejo aquí el enlace a una página con cursos en línea gratuitos y muchísimos recursos para aprender esperanto, incluso se pueden hacer examenes (bueno, eso ya lo veremos mucho más adelante). La página viene en varios idiomas y me parece muy completa.
http://es.lernu.net/
Christine
¡Muchas gracias, Christine! 
El sitio parece ser muy, muy bueno y didáctico. A ver si me animo a unirme al club... 
¡Gracias, Au! Ahora, para descansarme de traducir y de practicar artes marciales, sé qué hacer y adonde ir.
Bona semajnfino!
Chademu
Sal kara Aneta,
Dankon antaŭe por via helpo. Hieraŭ mi aprendis novajn vortojn: patro, patrino. Estas strange por mi ke o diras "patrino" por "madre", sed estas logike...
Ĉu vi povas rekomendi vortaron germane <-> esperanto? Koran dankon.
Bonan semajnon
Ŝademu
P.S. ¡Agradezco todas las correcciones!
Ankaŭ oni povas diri paĉjo kaj panjo respektive.
Ĥ.
Javier,
paĉjo kaj panjo estas vortoj diminutivaj, aŭ mi eraras? Ili signifas pli "mama" kaj "papa", dum "patro" kaj "patrino" significas "padre" kaj "madre"? Uff.
Dankon
Chademu
Uff, mi komprenis ĉion kion vi scribis (Javier, ¿como se dice "entendí todo lo que escribiste"?)!
En la lingvo finna "madre" ankaŭ ne havas m-sonon, ĝi nomiĝas "aiti".
Mi povas demandi al vi kiel kaj kie vi lernis la esperantan lingvon?
Javier, por curiosidad nomás:
¿Cómo fue que aprendiste esperanto? Me refiero a las circunstancias y a lo que te motivó a aprenderlo. Por lo poquitísimo que entiendo, veo que lo hablás muy bien.

¿Cuánto tiempo te llevó alcanzar el nivel que hoy tenés?
Chademu:
¡Avanzás a pasos agigantados!! Mis felicitaciones...

Por suerte tenés a Javier para practicar, eso ayuda un montón.

Hola Alicia,
En mi caso, siempre me interesaba para aprenderlo pero nunca tuve la oportunidad concreta.
La llegada de Aneta al foro fue para mi como un relámpago: sentí que era el momento de empezar, hoy, no mañana, a pesar del trabajo, de las obligaciones. (Porque mañana a lo mejor tenga más trabajo, más obligaciones...)
No soy como Javier, no manejo bien el idioma, pero veo que estoy progresando un poco cada día, así seguiré aprendiendo palabras...
Multan dankon kaj bonan nokton!
Chademu
Me alegro mucho por ti y por ese empujón inesperado que recibiste gracias a Aneta y a los demás fans de esperanto.
Tu despedida, ¿incluyó un "buenas noches"? (aquí elucubrando
)
Un abrazo,
alicia
2) No puedo creer la extensión de las oraciones que usan. Desde mi ignorancia (soy compañera de banco de Alicia en estos temas de la ignorancia

), todo se mide en cantidad de palabras. ¿Cómo es que logran escribir hasta párrafos? ¿Están hablando en serio? ¡Envidiaaaaaaaa!
Y yo, detrás de estas dos señoritas
.
También me sorprendí de los parrafazos que usan y, en el caso de Chademu, ¡en tan poco tiempo! Por eso le preguntaba a Javier (¡gracias, Javier, por tus respuestas!) cuánto tiempo le había llevado alcanzar el nivel que tiene.
Tal vez parezca difícil porque no estamos familiarizados con el idioma. No vemos carteles, no escuchamos canciones, no pasan pelis... cero input.
3) Es para estas cosas mágicas que soñé un N. de T. Si alguien supiera cuánto disfruto con esto que está pasando con el esperanto...
Au
No lo dudo. Qué palabras bellas, Au. 
Hola de nuevo.
Te contesto en español, que aunque fácil, el esperanto es una lengua extranjera y tiene su intríngulis.
Los sufijos -ig e -iĝ son bien distintos, casi diría que antónimos. El primero es transitivo; hacer que algo sea de cierta forma y forma verbos transitivos, por ejemplo, kuraĝigi sería aquí animar (hacer que alguien tenga kuraĝo). La traducción que da el diccionario al inglés es to cause, una traducción muy pobre, pero sirve para ilustrar. El segundo, en cambio, es reflexivo, to become, hacerse de cierta forma: así kuraĝiĝi sería adquirir kuraĝo.
El adjetivo suele ir delante del sustantivo, pero el orden de la frase es libre. Se pretende que con ello se pueda dar expresividad a la lengua, cuestiones de énfasis y licencias poéticas. De hecho, para eso sirve que exista un caso acusativo y una concordancia de caso y número entre sustantivos y adjetivos, -que por lo demás no tendrían sentido en una gramática tan simple-, para que no haya lugar a malentendidos a pesar del orden libre. Todo esto es totalmente opuesto, por ejemplo, al inglés, lengua en que muchos matices vienen con la entoncación y, si no espabilas, se te escapan. Como no creo que fuera factible hacer que los esperantohablantes de todo el mundo dominaran un sistema así, me parece muy acertado haber elegido este otro recurso. Con el tiempo, lo agradecerás.
J.